Tubanters 1 pakt eerste competitiezege tegen Bzsv de Blauwwitters.

De competitie is weer begonnen. Voor de Tubanters een kon de volgende zaterdag niet snel genoeg komen, want na 1 speelronde moet de ploeg van trainer Peter Bokma al in de achtervolging. Er werd in speelronde 1 niet verloren, al voelde de 2-2 bij stadsgenoot Emos als een nederlaag. Wel positief is dat er vorig seizoen daar werd verloren, en nu een punt werd gehaald. Maar de blik kon op deze zaterdag. BZSV de Blauwwitters kwam op bezoek in Enschede, vanuit Borne. De blauw/witten kennen een zware competitiestart, met titelkandidaat SV Rijssen als duel 1 en nu Tubanters als uitduel. Vorig seizoen werd het in Enschede 9-1 en in Borne 1-10. Maar en staan in beide elftallen andere spelers, dus wie weet hoe het dit seizoen gaat.

Ten opzichte van vorig weekend had trainer Peter Bokma weinig veranderingen voorgenomen. Alleen Noud van Petersen mocht ditmaal starten, ten koste van Vieri Russo. Op de bank ontstonden wel meer keuzes voor de trainer. Niels Stock was weer terug van vakantie en na lange tijd nam ook Dominique Jager weer plek in wedstrijdtenue. De aanvaller kampte langere tijd met een gebroken middenvoetsbeentje. De opstelling;

In een zonnig Enschede werd het spelbeeld al snel duidelijk. Tubanters kon het spel gaan maken en de ploeg uit Borne gokte op een uitbraak of foutje van de Tubanters. En al snel was het de Blauwwitters die bijna op voorsprong kwamen. Een diepe bal werd door de defensie van Tubanters verkeerd ingeschat. De linksbuiten kwam naar binnen en kon zo schuin richting doel afgaan. Het schot dat volgde in de lange hoek, werd door Coen Heitbrink maar net naast getikt. Was de Tubanters dan bij de les? Niet helemaal. Gelukkig was Cas Holtslag wel bij de les want niet veel later werd de bal van de lijn gehaald door de jonge middenvelder. Tubanters zette er wel dreiging tegenover, maar echt gevaar werd er niet gesticht. Tot de 21e minuut, want een echte poging op doel was direct raak. Jelmar Kock stuurde Ayman el Amrani weg over rechts. De buitenspeler gaf hard en laag voor en achterin dook Erhan Bilen op. Erhan werd gehinderd, viel in het strafschopgebied, maar de scheidsrechter vond het geen penalty. De bal belandde uit dit voorval op rand zestien ,waar Cas Holtslag opdook. Hij schoot de afvallende bal koeltjes en geplaatst binnen in de korte hoek, 1-0. Niet veel later had Jelmar Kock de tweede treffer op de schoen, maar de doelman redde ditmaal wel in zijn korte hoek. Maar een verdubbeling van de score duurde niet lang. En het bleek een heerlijk uitgespeelde goal te worden. Ayoub el Amrani vond, de in de bal komende Erhan Bilen. Strak werd er ingespeeld en Erhan tikte de bal achter zijn standbeen door naar de overheen stormende Luc Sonneveldt. Luc kon doorlopen en krulde de bal vervolgens in de verre bovenhoek, 2-0. Met nog een kwartier op de klok was er door deze scores geen vuiltje aan de lucht voor de thuisploeg. Tubanters dacht nog aan uitbreiding van de score, maar dat zat er niet in. Ayoub el Amrani was nog een keer dichtbij. Zijn kopbal vanuit een hoekschop kon klemvast gepakt worden door de doelman. Ook Noud van Petersen was dichtbij, maar een goede voorzet van Jelmar Kock werd niet verzilverd. De aanname was matig, waardoor Noud de bal op doel moest punteren. Hierdoor kwam het leer net iets te hoog en verdween de bal via de lat over het doel. Theepauze dus bereikte met een 2-0 voorsprong.

Na de theepauze was Tubanters wel direct bij de les. Al snel won Luc Sonneveldt een duel op het middenveld, die direct diep achter de Bornse verdediging werd neergelegd. Noud van Petersen was er als de kippen bij, maar weer tikte de rappe buitenspeler de bal iets te ver voor zich uit. Hierdoor moest hij wederom in een uiterste poging de bal punteren, waardoor de doelman ditmaal redding kon brengen. De rebound was nog voor Ayman el Amrani, maar zijn inzet miste kracht. Maar Ayman el Amrani benutte wel de volgende kans. Na goed druk zetten veroverde Tubanters weer de bal op het middenveld. Noud van Petersen ving op en zag Ayman el Amrani diep gaan. Met een fijne steekpass stuurde Noud zijn medespeler diep. Ayman omspeelde koeltjes de doelman en kon de bal in het lege doel binnenschuiven, 3-0. Het Bornse verzet was nu definitief gebroken en even leek het wel een score te gaan worden van gigantische proporties. Want de goals vielen als rijpe appelen. Een paar minuten na de 3e treffer hielp BZSV ook nog een handje. Een te korte terugspeelbal werd opgepikt door Xander Molemans, die vogelvrij naar de keeper kon dribbelen. Naast hem sprinte ook Noud van Petersen mee. En wat volgde was, dat Tubanters liet zien een echt team te zijn. Xander ging niet voor eigen succes, maar legde het balletje keurig breed, waardoor Noud eenvoudig kon binnenschieten, 4-0. Nog geen tweetal minuten later probeerde BZSV weer van achteruit op te bouwen. De doelman speelde zijn centrale man in, maar die verloor direct de bal aan de jagende Erhan Bilen. Erhan verscheen daardoor oog in oog met de doelman, maar bleef koel en schoof de bal erlangs voor de 5-0. Het was het teken voor trainer Peter Bokma om maar eens door te wisselen. Dean van de Weide en Vieri Russo kwamen binnen de lijnen. En het eerste balcontact van Dean van de Weide was al succesvol. Ayoub el Amrani stuurde de invaller weg over links. Dean mocht van BZSV doorlopen en kwam op de zijkant van het 5-meter gebied uit. Met een hard schot verraste hij vervolgens de doelman en schoot de 6-0 tegen de touwen. Gelukkig voor de Blauwwitters ging daarna de Tubanters een aantal versnellingen terug. Bewust of onbewust, dat blijft altijd een vraag. Het bleef wel kansen creeeren, maar niet zo intensief als de minuten ervoor. Zo zag Xander Molemans nog een inzet uit de hoek gedoken worden. De invallers wilden zich nog wel laten gelden en die bleven bedrijvig. Ook de ingevallen Dominique Jager had er weer zin in. Hij rushte over de rechterflank, vond Vieri Russo, die vervolgens wild naast schoot. Aan de andere kant was het Dean van de Weide die weer eenvoudig langs zijn tegenstander dribbelde. Hij behield het overzicht en vond een andere invaller, Luca Feddes. Luca schoot op doel, maar op de vuisten van de keeper. Toch viel er nog een zevende treffer. Ayoub el Amrani ontving de bal op het middenveld. De back van Tubanters had alle tijd om te kijken wat te doen. Hij zag Dean van de Weide weglopen en stak de bal prima door het centrum. Op punt vijf meter schoot Dean van de Weide vervolgens verwoestend hard de bal tegen de touwen, 7-0. Coen Heitbrink had als Tubanters doelman na de rust praktisch niets te doen en leek op weg om eindelijk een clean sheet te pakken. Maar 10 minuten voor tijd leek het even mis te gaan. Op het middenveld viel de bal gelukkig voor de voeten van een Bornse speler. Deze bedacht zich niet en joeg de bal uit de volley op doel. Coen Heitbrink stond vastgenageld aan het kunstgras en kon alleen maar kijken hoe de bal van verre afstand op de lat belandde. Het was niet het slotakkoord, want Tubanters wist de score nog naar 8 te tillen. Ayoub el Amrani croste de bal precies op maat naar Vieri Russo. De invaller nam de bal vanuit de lucht direct mee en sneed voor zijn tegenstander langs. Schuin op het doel aflopend, joeg de invaller de bal in de korte hoek tegen de touwen, 8-0

Zo behaalde Tubanters, na een zwakke openingsfase, haar eerste competitie overwinning. Het was een genot om naar te kijken, voornamelijk de tweede helft. 8 doelpunten, 7 verschillende makers. Met 4 punten uit 2 duels is het een redelijke start. Natuurlijk blijft het in de achtervolging. En die achtervolging moet wachten, want vanwege een oneven aantal tegenstanders heeft Tubanters aankomend weekend een vrij weekend. Daarna mag de blauw/zwarte formatie weer jagen op een driepunter. In een thuisduel, komt SV Almelo op bezoek. Een nieuwe tegenstander, aangezien de ploeg uit Almelo vorig seizoen niet de beschikking had over een 1e elftal. Tot dan!

Delen op social media?: