Met een goed gevoel kon er weer toegeleefd worden naar een volgende zaterdag. Tubanters had namelijk afgelopen week BZSV de Blauwwitters opgerold met 9-1. Een wervelende tweede helft moet voor veel vertrouwen hebben gezorgd. En dat komt goed uit, want de volgende tegenstander was namelijk stadsgenoot Victoria ’28. De groen/witte combinatie zorgde vorig seizoen voor een frustrerende middag in de titelrace van de Tubanters. Met 3-1 werd er verloren, waar ook John Verhoek er met rood af moest. Een makkelijke middag gaat het zeker niet worden, een gewaarschuwd mens telt voor twee. Klopt deze gezegde?
Na de wervelende tweede helft vorige week mocht Nathan Messelink ditmaal in de basis beginnen. Dit ten koste van Vieri Russo, die net als de net weer fitte Luc Sonneveldt op de bank moest beginnen. Verder geen wijzigingen ten opzichte van vorige week. Xander Molemans, Noud van Petersen en John Verhoek zaten nog in de lappenmand.
Waar Tubanters vorige week dramatisch aan de wedstrijd begon bleek de ploeg niet geleerd te hebben van deze valse start. Na dom balverlies na 1 minuut werd de rechtsbuiten weggestuurd en die kon schuin op doelman Timo Bulters af. Koud in veld tikte Timo de inzet uit zijn korte hoek, naast. Maar ook Tubanters werd dreigend in de beginfase. Giovanni Bhondoe vond Niek Wösting, die knap ruimte voor zichzelf maakte. Het schot van de aanvaller ging maar net naast het doel. Maar toch kreeg Tubanters weer snel een tegentreffer te verwerken. Wederom zorgde dom balverlies voor een tegenstoot. Waar vervolgens Jelmar Kock nog kalm leek weg te kunnen werken, schoot de verdediger de bal onnodig over zijn eigen achterlijn. Een gratis corner, die tijdens de Sinterklaas periode graag werd uitgepakt door Victoria. Nou ja… het was eigenlijk Tubanters die het nog makkelijker maakte. Want bij de eerste paal kwam de bal ongelukkig op de knie van Twan van Ooijen, die daardoor zijn eigen doelman kansloos liet, 1-0. Een tikje, maar al snel kwam de uitploeg op gelijke hoogte. Een hoekschop kwam na slecht uitverdedigen voor de voeten van Simone Sebastiani. En onze Italiaan kan aardig schieten, zo bleek ook deze middag. Hij tekende voor de 1-1 met een goed afstandschot. Vervolgens ontstond er een duel waarin Tubanters op zoek ging naar een voorsprong, maar waar Victoria toch stand bleef houden. Toch kreeg de thuisploeg ook haar kansjes. Na een klein half uur vond de Victoriaanse linksbuiten de vuisten van Timo Bulters. Voor rust werd Tubanters nog tweemaal dreigend. Eerst volleerde Jelmar Kock een afvallende bal tussen de palen. De doelman stopte deze met de gebalde vuisten en niet veel later had diezelfde doelman een katachtige redding in zijn mars. Over links zette Luca Feddes goed door en kon de bal vanaf de achterlijn nog net voorkrijgen. Joppe Platvoet dook weer eens op in de vijf meter en leek de bal eenvoudig binnen te schuiven. Hij had alleen niet gerekend op de snel reagerende doelman, die daardoor de bal nog tegen zich aankreeg. Zo bleef het na 45 minuten, 1-1. Een stand die ook vorig jaar halverwege op het scorebord stond
Met dezelfde elf namen ging Tubanters dan maar op zoek naar een voorsprong. En niet zoals vorig seizoen in het Victoriaanse mes lopen. En het leek goed te gaan, want Luca Feddes was op weg naar een snelle treffer. Hij schoot vanaf links de bal hard langs de keeper, maar had niet gerekend op een speler die op de doellijn stond. Deze kon de inzet nog net wegwerken. Maar aan de andere kant ging het weer fout. Wederom balverlies op het middenveld en wederom een aanvaller die ontsnapte. Alleen schrok die er zelf ook van, want één op één met Timo Bulters schoof de spits de bal naast het doel. Nou lijkt Tubanters toch wel gewaarschuwd, maar niets bleek minder waar. Een ingooi kreeg Victoria ’28 op de linkerkant. De bal werd als een vuurpijl voorgeschoten. En daar ging het mis. Giovanni Bhondoe liet zich in de lucht kloppen en zag de bal via de binnenkant van de paal binnenvallen, 2-1. Wederom kon Tubanters op jacht naar een gelijkmaker. Maar ook nu duurde dat niet lang. 2 minuten na de tegentreffer was het namelijk Joppe Platvoet die weer een doelpuntje mee pikte. Een hoekschop werd door Niek Wösting voorgegeven. Jelmar Kock verlengde en via een aantal Victorianen kwam deze bij Joppe Platvoet. En dan is het raak… want de topscorer van Tubanters kopte de bal hard tegen de touwen, 2-2. Zal Tubanters nu dan bij de les zijn? Nee hoor, want het kwam wederom onnodig op achterstand. Eerst dook Timo Bulters nog een vrije bal uit zijn korte hoek, maar de hoekschop die vervolgens in de vijf meter viel werd binnengekopt, 3-2. Tubanters ging wisselen en bracht Luc Sonneveldt en Vieri Russo. En bij het eerste balcontact leek de rappe buitenspeler direct raak te schieten. Luca Feddes kopte een diepe bal goed terug voor het doel, waar Vieri Russo opdook. De invaller schoot de bal vervolgens maar net over. Victoria kon meer en meer aan counteren denken en zag Timo Bulters nog redding brengen op een schotje. Maar met nog een krap kwartier op de klok kwam Tubanters dan toch voor de derde maal deze middag op gelijke hoogte. Dominique Jager slalomde vanaf achteruit door het middenveld van Victoria. Hij leek ongrijpbaar en Dominique zag zijn kans schoon om te schieten. Zijn schot werd nog geblokt, maar doordoor zorgde de blok voor een onverwachte assist. De bal viel voor de voeten van Joppe Platvoet en koeltjes schoof de spits zijn 14e van het seizoen en de 3-3 deze middag binnen. Een kwartier restte de ploeg van trainer Peter Bokma nog. Maar weer liet de ploeg zich op Wesselerbrink van een niet overtuigende kant zien. Er werden ook veel verkeerde beslissingen genomen. Een schot van ver werd eenvoudig opgepakt, een duwfoutje hier in een volle zestien waardoor geen kans kon onstaan. Zo bleef de ploeg worstelen, kwam het niet in gevaar maar had het echt een wonder nodig om nog te scoren. Even leek die er alsnog te komen, toen Vieri Russo in de zestien, tegen 3 tegenstanders zijn trukkendoos opengooide. Met kappen, draaien en een beetje geluk schoot de invaller nog op doel, maar via een groen/wit been ging deze rakelings naast.
Na een magere blessuretijd vond de scheidsrechter het genoeg. Wederom een zeer teleurstellend resultaat. De blauw/zwarte formatie bleek voor de zoveelste keer weer té wisselvallig te zijn. Het wisselt goed spel af met dramatische momenten. En verdedigend is het ook bij vlagen ook zeer wankel. Veel werk dus aan de winkel. Na een gelukje vorig weekend leek Tubanters weer helemaal mee te doen als het gaat om titel aspiraties. Nu mag de ploeg weer achter de feiten aanlopen en hopen op een misstap van de bovenste ploegen. En dan natuurlijk zelf wederom geen misstap maken. Nog twee duels voor de winterpauze. Volgend weekend richting Almelo, voor het treffen met DRC ’12. De laatste speelronde is thuis, tegen buurman Sportclub Enschede.
Dankzij onze fotograaf van Fotografie_Shotby_RH, die graag bij ons komt fotograferen nog een aantal fraaie kiekjes. Meer foto’s van het duel, kijk op de Tubanters Facebook.
