Na een zwaar bevochten overwinning in Rijssen (3-4) was de voldoening groot bij de Tubanters. De ploeg wist met veel strijd een overwinning binnen te halen. Het betekende een eerste overwinning in een vijftal duels tot de winterstop, die ook gewonnen moeten worden, om de titel aspiraties in leven te houden. Nummer 2 van het dat vijftal was deze zaterdag. BZSV de Blauwwitters kwam op bezoek naar Enschede. De Bornse formatie presteert dit seizoen wisselvallig, maar als het verliest, is het wel met grote cijfers. Onderschatting kan dus op de loer liggen voor de mannen van Peter Bokma.
Tubanters kon dit duel niet beschikken over Noud van Petersen, John Verhoek en Xander Molemans, die allen geblesseerd waren. Gijs Kienhuis mocht speelminuten opdoen in het tweede en terug op de bank was weer Luc Sonneveldt. Hopende op een invalbeurt na zijn slepende blessure, wat in Rijssen door het veld en duels nog niet doorging. Voor het duel werd nog afscheid genomen van 2 echte Tubanters spelers, die helaas door omstandigheden moesten stoppen met voetballen. Huidig assistent trainer Nick Kutscher en Thomas Broek kregen een afscheid die zij verdienden en daarna mochten de spelers in het veld schitteren.
Maar Tubanters begon dramatisch aan het duel. Al binnen 1.5 minuut stond het met 0-1 achter. Luca Feddes leed balverlies vlak voor zijn eigen zestien. De veroverde bal ging naar rechts, waar de aanvaller veel vrijheid genoot. Hij kon naar binnen en zocht de verre hoek. Timo Bulters bracht nog redding, maar tikte de bal recht voor de voeten van een inlopende Bornenaar. Deze bedankte en schoot de bal hard tegen de touwen, 0-1. Tubanters had moeite om het spel te maken en, de in oranje spelende, BZSV trok een “oranje” muur op. Het vertraagde ook nog eens vanaf die treffer het spel, waardoor het nog lastiger werd om in het ritme te komen. Alleen Joppe Platvoet wist kansrijk te worden binnen 20 minuten. Het schot van de jonge aanvalsleider kwam op de vuisten van de doelman. Maar toch brak Tubanters na 26 minuten de oranje muur. Na balverlies van de uitploeg, schakelde de thuisploeg snel. Niek Wösting stuurde Luca Feddes over links diep weg. De rappe buitenspeler sneed naar binnen en schoot op doel. Ook hier had de doelman moeite en liet de bal los. En wie anders dan Joppe Platvoet was er weer als de kippen bij om de bal uit die rebound binnen te tikken, 1-1. Tubanters ging nu op jacht naar een snelle voorsprong, maar het ontbrak aan geluk. De opgekomen Jelmar Kock zag zijn harde schot met de knie van de lijn gehaald worden en een schot van Niek Wösting uit de draai werd door de keeper gepakt. Toch kwam Tubanters voor rust op voorsprong. Een vrije bal van Giovanni Bhondoe ging via de muur nog over, maar de hoekschop die volgde was wel raak. Niek Wösting legde de bal bij de eerste paal neer, waar Simone Sebastiani de bal vakkundig binnen werkte, 2-1. Dit bleek tevens de ruststand te zijn
Na de rustpauze bleef Vieri Russo achter in de kleedkamer en kon Nathan Messelink zich opmaken voor een invalbeurt. En de rust had Tubanters goed gedaan. Want in 10 minuten tijd liepen de blauw/zwarten uit naar een 5-1 voorsprong. Tussen minuut 50 en 60 was het maar liefst 3x raak. Ayman el Amrani zag op rand zestien zijn Italiaanse medespeler niet over het hoofd. Hij gaf de bal mee aan Simone Sebastiani, die vervolgens met een droge knal de 3-1 binnenschoot. Niet lang daarna schoot Nathan Messelink maar rakeling naast, maar in minuut 55 mocht er alsnog gejuicht worden. Wederom kwam Tubanters door over rechts en ditmaal gaf Ayman el Amrani de bal hard en laag voor. Daar voor het doel dook Luca Feddes op, die de bal achter zijn standbeen, via de binnenkant van de paal, binnenwerkte, 4-1. Daarna mist Niek Wösting nog een kans na een goede steekpass van Jelmar Kock, maar die kans verdrong Niek door een assist te geven op de vijfde treffer. Na een goede actie vond de aanvaller zijn spits, Joppe Platvoet, in de zestien. Joppe bleef weer eens koel, nam aan en zocht de hoek rustig uit voor de vijfde treffer. Het was nog niet genoeg voor Tubanters, want Joppe Platvoet vond het ook nog tijd voor zijn tweede hattrick dit seizoen. Ayman el Amrani stak, na iets meer dan een uur spelen, zijn aanvalsleider weg, dwars door het centrum. Joppe kon op de doelman af, omspeelde hem listig en schoof zijn derde en Tubanters’ 6e treffer tegen de touwen, 6-1. Niek Wösting had tot dan nog niet gescoord, maar hij ging wel op zoek naar een treffer. En die kwam er ook in minuut 68. Luca Feddes vond hem vanaf de linkerflank. Niek kwam naar binnen en schoof de bal vervolgens in de verre hoek, 7-1. Kwam BZSV dan helemaal niet voorin? Jawel, en het miste ook een aardige kans op een tweede treffer. Een snelle omschakeling bracht een breedtebal teweeg, maar in kansrijke positie miste een Bornenaar voor doel. Hij schoof de bal maar net naast het doel van Timo Bulters. Met nog een kwartier op de klok was het weer Tubanters die de klok sloeg. Luc Sonneveldt maakte natuurlijk zijn rentree en ook Justin Redhead kwam binnen de lijnen. Geen vervelende wisselingen als zeg ik het zelf. Joppe Platvoet ging nog verder met zoeken naar een treffer, maar hij vond nu een keer de doelman op zijn weg, met een schot in de korte hoek. Maar het was niet lang wachten op doelpunt nummer 8. Een hoekschop werd goed voorgebracht en op de penaltystip stond invaller Justin Redhead helemaal vrij. De invaller kopte de bal dan ook koeltjes binnen, 8-1. Het slotstuk van de avond was nog weggelegd voor een andere invaller. Nathan Messelink ontving de bal van Simone Sebastiani. De jonge buitenspeler omspeelde zijn tegenstander met een handigheidje, sneed naar binnen en haalde verwoestend uit. Via de onderkant van de lat knalde de bal tegen de touwen, 9-1
Er was nog tijd genoeg voor een tiende, maar het loopt altijd gek, dat die dan niet meer komt te vallen. Zo bleef het 9-1. Een heerlijke tweede helft waar Tubanters echt liet zien een aanvalsmachine te hebben. Nu deze vorm vasthouden voor de resterende 3 duels tot de winterstop. Eerst volgt een uitduel tegenstadsgenoot Victoria ’28, daarna wordt er naar Almelo afgereisd, voor het duel tegen DRC ’12 om daarna het jaar 2025 af te sluiten met een thuisduel tegen angstgegner en buurman SC Enschede.
Datzelfde Sportclub deed Tubanters een goede dienst. Het won namelijk van de tot dan ongeslagen koploper FC Aramea, waardoor de bovenste ploegen allemaal weer in elkaar schoven. Het beloofd een interessante competitie te worden, met veel ploegen die nog meedingen naar een titel.
