Een goede reeks in een competitie. Dat heb je zeer zeker nodig als je mee wilt dingen naar een kampioenschap. Daarmee is Tubanters in ieder geval goed begonnen. Met 4 winst en 1 gelijk uit de eerste 5 duels is het een prima start. In verliespunten staat het dan ook gedeeld koploper met de grootste concurrent, SV Rijssen. Het wordt tijd dat een grote club als Tubanters een stap hoger maakt, maar na 2 zeer teleurstellende nacompetitie ronden voor promotie is er maar 1 conclusie. Promotie moet via een kampioenschap. Dan mogen er dus geen domme punten verspeeld worden, zoals in competitieronde 1, uit bij Emos (2-2). Deze zaterdag is er weer zo´n mogelijke valkuil, uit bij het andere Rijssen, de plaatselijke sportclub.
Trainer Peter Bokma kon weer beschikken over rechtsback Jelmar Kock, na een griep, maar de trainer gaf de voorkeur aan een ongewijzigd elftal ten opzichte van het gewonnen thuisduel tegen Sportclub Enschede (4-0). Aanvoerder Twan van Ooijen bleef dus de rechtsback, Ayoub el Amrani en Niels Stock mochten centraal blijven staan. Afwezig vanwege vakantie was nog altijd Dean vd Weide en nog immer is Dominique Jager niet hersteld van zijn langdurige voetblessure.
In een droog Rijssen, maar op een, zoals verwacht, groene knollentuin gingen beide ploegen voorzichtig van start. Voor de uitploeg was het even wennen aan de ondergrond en Sp. Rijssen taste eerst maar even de blauw/zwarte formatie af. Het eerste kwartier was dus ook totaal geen hoogstand. Maar zoals zo vaker is het Tubanters die daarna, uit het niks, dat wel, een wedstrijd weet open te breken. Ayman el Amrani slingerde de bal voor vanuit een hoekschop. De Rijssense doelman verkeek zich op de bal en liet deze los. Centrale verdediger Niels Stock was er als de kippen bij om dit buitenkansje binnen te tikken, 0-1. Een lekkere meevaller voor de ploeg van Peter Bokma, die tot dan toe niet door de defensie wist te breken. Nu moest Sportclub Rijssen wel meer uit de schulp kruipen. Dat deed het ook, maar echte mogelijkheden wist het niet bij elkaar te voetballen. Wel werd het de spelers van Tubanters duidelijk dat de thuisploeg alles in zijn werk ging stellen om op een mooie of lelijke manier resultaat te boeken. Vooral de jonge Ayman el Amrani moest het een paar keer ontgelden , waarbij de noppen later in de rust tot bloedend aan toe in het bovenbeen verschenen. De jonge scheidsrechter bepaald op dat moment tot welke grens er gegaan kan worden, maar deze lat lag aardig hoog bleek al gauw. Toch gingen de blauw/zwarten door waar ze mee bezig waren. Het werd dan ook al vrij snel gewoon 0-2. Ayoub el Amrani stoomde op vanuit de defensie, kreeg een goede schietkans en schoot de bal ook langs de uitkomende doelman. In de vijf meter dook Erhan Bilen op die de bal het laatste (nodige) zetje gaf en de verdubbeling van de score tegen de touwen schoot. Daarna verzuimde de Enschedese ploeg om Sp. Rijssen op een grotere achterstand te brengen. Eerst faalde Ayoub el Amrani oog in oog met de doelman. Wederom stoomde de centrale verdediger op, maar ditmaal probeerde hij op laconieke wijze een lob. Deze mislukte en de keeper bracht redding. Daarna kregen Luc Sonneveldt en Cas Holtslag nog goede schietkansen, maar waren de vizieren niet scherp. En waar je zelf de doodsteek niet toedient, krijg je zelf de klap. Een lange bal van Rijssen werd half weggewerkt door de defensie. Direct leverde deze weggewerkte bal een omschakelingsmoment op. De defensie van Tubanters stond te wijdt uiteen en de thuisploeg kon door het midden weg. De speler week uit naar rechts, gaf voor op de meegelopen medespeler en schoof de aansluitingstreffer binnen, 1-2. Tubanters probeerde het nog, maar met een (te) krappe voorsprong werd er gerust.
In de kleedkamer werd nog benadrukt scherp en geconcentreerd te blijven, maar direct na de herstart was het alweer gelijk. Een scherpe counter van de thuisploeg laat de bal bij de rechtsbuiten belanden. De aanvaller glipt langs de defensie, omspeelt vervolgens Coen Heitbrink en tikt de bal in het lege doel, 2-2. Tubanters kan dus weer helemaal opnieuw beginnen. Maar de ploeg wist de rug nogmaals te rechten. Sportclub Rijssen zakte weer in en Tubanters mocht het spel maken. Het wordt wel een echte vechtwedstrijd, waar veel overtredingen gemaakt worden. De leidsman heeft zijn handen vol aan alle tumult in bijna elk duel om de bal. Toch weet Tubanters wederom op voorsprong te komen. Rechtsback Twan van Ooijen slingert de bal goed voor de goal en in de zestien duikt Erhan Bilen op. Met een slim zetje bracht hij zijn tegenstander uit balans en kopte zo de voorzet langs de keeper, 2-3. En niet veel later was de marge weer 2 doelpunten. De, tot dan, onzichtbare Xander Molemans vond vanuit de spitspositie zijn buitenspeler Noud van Petersen. Noud kwam goed naar binnen en joeg de bal vervolgens strak in de kruising van de verre hoek, 2-4. Marge hersteld, wedstrijd uitspelen en op naar Enschede. Dat zou je denken en misschien werd er ook wel zo gedacht. Maar de uitvoering liet te wensen over. Sportclub Rijssen gooide nu echt alles in de strijd om nog wat te forceren. En de uitploeg ging hier volkomen in mee. In plaats van de wedstrijd “dood” te maken, gingen de Enschedeërs gehaast en met lange ballen op zoek naar de 5e treffer. Dit beviel Sp. Rijssen wel, want het heen en weer tempo bleef bestaan. Sp. Rijssen kon lange bal na lange bal richting de defensie van Tubanters pompen. En ja, dan valt er wel eens iets verkeerd of heb je een beslissing tegen. Want met nog een kleine 10 minuten op de klok ging het fout. Invaller Mitchell Staphorst zette een sliding in, in het strafschopgebied. De Rijssenaar nam hier dankbaar gebruik van en liet zich vallen en de steeds onzekere scheidsrechter legde de bal op de stip. Iets waarbij in de eerste 45 minuten hij tot tweemaal toe zeker en vol vertrouwen een soortgelijke situatie wegwuifde aan de andere kant. Coen Heitbrink bleek kansloos op deze buitenkans van Rijssen en zo kon een hectische slotfase beginnen met een 3-4 stand. En hectisch werd het. Tubanters had geen rust, liet zich provoceren. Ging totaal niet meer voetballen. En Rijssen rook met de minuut meer bloed. Eerst redde Coen Heitbrink nog op een kans, maar vlak voor tijd wordt het vonnis voltrokken. Een verre ingooi valt in de zestien in een wirwar van benen. De bal komt op een hak terecht van een Rijssenaar, die eerst van verbazing opkijkt en dan in een kampioensvreugde uitbarst. De bal bleek namelijk zo in de korte hoek binnenvallen, 4-4. Als je dacht dat het bijna niet onvriendelijker kon, dan was de blessuretijd een overtreffende trap. Opstootjes en schermutselingen, alle registers gingen open. De scheidsrechter had totaal geen controle meer, zag bij een grote opstoot helemaal niks meer, behalve een scheldende Esxandero Pijloo, die direct rood ontving. Ook kreeg een Rijssense speler zijn 2e gele, dus ook rode kaart. Het was op dat moment ook geen 10 tegen 10, want de gehele Rijssense bank was leeg en stond midden in het veld, nou ja… de pupil vd week zat er nog om zich heen te kijken. Het zijn alle middelen om een goede voetballende ploeg helemaal lam te leggen, zullen we maar zeggen.
Toen het eindelijk weer 10 tegen 10 was in het veld, bleef het rommelig en onrustig. Ballen waren niet meer op voorraad, want buurman Excelsior ´31 had ondertussen een nieuw ballenhok bijgebouwd vanwege alle weggeschoten ballen. Even leek de volle buit ook nog naar de thuisploeg te gaan, maar de diep weggestuurde Rijssense spits stond in buitenspel positie, voordat hij de bal over Coen Heitbrink schoot. De scheidsrechter hield het daarna ook niet lang vol en blies maar af voor het einde.
Duur puntverlies voor de één, een overwinningsgevoel en een gewonnen punt voor de ander. Maar afschuiven op een scheidsrechter op spelopvatting van een tegenstander? Nee. Tubanters betaald duur leergeld in de vorm van 2 verliespunten. Goed voetballen is 1 ding, maar in de 5e klasse gaan teams je anders benaderen en bewapenen. Dat neemt de ploeg van Peter Bokma mee, evenals 1 punt. Want zonder nederlaag blijft de Enschedese ploeg. En volgende week moet het er weer staan. Want dan komt directe concurrent SV Rijssen op bezoek in Enschede. Bij winst is het leergeld tarief van 2 punten weer weggewerkt. Bij een ander resultaat blijven deze dure punten als een donkere sluier boven Tubanters hangen. Rug rechten en op naar zaterdag.
